Ga naar de inhoud

Vader en zoon rietsnijders slaan alarm: ‘Lokaal riet verdwijnt door import’

Rietsnijders onderhouden niet alleen het landschap, maar maken zich ook zorgen over de toekomst van hun vak. Vader en zoon Knobbe uit Belt-Schutsloot merken dat lokaal riet onder druk staat.

 

Gerrit Knobbe is een markante man met een robuust uiterlijk. Aan zijn gezicht en handen is te zien dat hij veel buiten werkt. “Als jochie van een jaar of tien ging ik met mijn oudoom uit Belt-Schutsloot mee naar de kragge”, vertelt hij. “Ook mijn vader sneed riet en mijn beide opa’s ook.”

 

Het liefst in de natuur

“Mijn passie is bezig zijn met mijn handen en dan ook het liefst in de natuur, in het rietveld, op het water. Mijn talent is dat wat ik zie, ik ook kan maken. Ik ben trots op het riet snijden. Zo mooi te zien dat het riet dat jij gesneden hebt op de daken in de omgeving ligt.”

 

Zoon Richard is inmiddels de vierde generatie rietsnijders. Hij vertelt dat het riet snijden best zwaar is, ook omdat het in de winter gebeurt. “Je moet het riet maaien, sorteren en je verbrandt het slechte riet.”
Hij zag zijn vader op jonge leeftijd als groot voorbeeld. “Ik wilde net zo zijn als hij. Ik ben ermee opgegroeid en vind het mooi dat ik dit samen met mijn vader en oom mag doen. En veel van mijn vrienden zitten ook in het riet.”

 

Gerrit ziet ook veel dingen van Richard terug in zichzelf, maar er zijn ook verschillen tussen vader en zoon. “Ik ben in het rietland secuurder en netter dan Richard; het product riet moet wel schoon zijn. Daar heeft Richard nog wat te leren”, lacht hij.

 

We lijken op elkaar

Richard kaatst terug: “Pa leert van mij een beetje meegaan met de huidige technologie. Maar ik steek ook veel van hem op. Pa is heel handig en kan alles maken van hout. Ook denkt hij eerst na voordat hij iets doet en ik werk omgekeerd. Dat is niet altijd handig. Pa staat ook altijd voor me klaar, ik hoef maar te bellen. En hij is vaak in voor een geintje. Daarin lijken we echt op elkaar.”

 

Gerrit is trots dat Richard verder wil gaan met het riet snijden. “Dat vind ik prachtig. Al kan hij er niet van leven, die tijd is geweest.” Gerrit doelt daarmee op de komst van wat het ‘commerciële riet’ wordt genoemd: het riet uit China. “Dat is wel erg jammer, dat we riet importeren terwijl we hier zelf riet hebben. Dat toch ook gesneden moet worden om het landschap te onderhouden. Ik maak me wel zorgen hoe dat in de toekomst zal gaan.”

 

De wens van Gerrit voor de toekomst? “Dat wanneer ik het niet meer kan, het landschap en de kragge in stand worden gehouden door rietsnijders en natuurbeheer. Ik moet er niet aan denken dat dit rietland verpaupert en het aanzien van dit prachtige natuurgebied in gevaar komt. Met alle gevolgen voor dieren en mensen hier. Het rietsnijden mag niet verdwijnen.”

 

“Riet moet je onderhouden en elk jaar afmaaien, anders wordt het een bende”, vult Richard aan. “Dus laten we riet en ook andere lokale producten uit de regio vooral blijven afnemen. Aan alles importeren gaan we uiteindelijk kapot.”

 

Wij zijn Nedersaksen

In de serie Wij zijn Nedersaksen gaan presentatoren Monique Sleiderink en Albert Bartelds op zoek naar de Nedersaksische cultuur in Overijssel. Ze trekken kriskras door de provincie om verschillende generaties te ontmoeten die samen een liefde delen voor een bepaald beroep, een sport of een traditie met een Nedersaksische inslag.

Wat geven oud en jong aan elkaar door en wat doen beiden juist heel anders? Een serie over liefde voor de streek en over typische eigenschappen uit het noordoosten.

Elke dinsdag om 17.40 uur te zien op tv.